Η γνώμη του Λευτέρη Τσουρέα (soundmag.gr)

Τα δείγματα γραφής των ελληνικών ταινιών από πέρσι είναι όχι μόνο ενθαρρυντικά και ελπιδοφόρα, αλλά και άξια για να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι αξίζει να πάμε στο σινεμά και να χαρούμε μια ελληνική ταινία στη μεγάλη οθόνη!

“Το Χάρισμα”, εν προκειμένω τείνει να γίνει μία από τις ελάχιστες ταινίες στην ιστορία του εγχώριου κινηματογράφου που μπορεί κάποιος να πει πως είναι κομεντί. Είναι όμως; Οσοι το ενστερνίζονται ίσως να παραβλέπουν το γεγονός ότι η Χριστίνα Ιωακειμίδη πέρασε από χίλια κύματα τόσο οικονομικά όσο και σε επίπεδο σύλληψης για να παρουσιάσει την πρώτη της ταινία μεγάλου μήκους! Και αυτό θαρρώ πως πρέπει να επισημανθεί, γιατί οι κομεντί είναι στη χώρα μας τόσο από κοινό όσο και από κριτικούς με το «ελαφρό» κινηματογράφο και αναλώνονται με καθημερινές, ανάλαφρες ιστορίες αγάπης! Αυτή η ταινία νομίζω πως δεν έχει καμμία σχέση με αυτό…Τί είναι όμως;

Σίγουρα δεν τη σώζουν από αυτό το χαρακτηρισμό ούτε οι εξαιρετικές ερμηνείες του πρωταγωνιστικού δίδυμου, ούτε βέβαια η πλοκή που μόνο πολύπλοκη και εντελώς απρόβλεπτη δεν μπορεί να θεωρηθεί! Εκείνο που την καθιστά μοναδική στο είδος της για τα ελληνικά δεδομένα είναι η ικανότητα της να απεικονίζει και να σκιαγραφεί τις διαπροσωπικές σχέσεις εν έτει 2010 με έναν έντονο υπερρεαλιστικό τρόπο που σε καθηλώνει! Στις λεπτομέρειες της βρίσκει κανείς αν όχι πτυχές του εαυτού του, αλλά σκηνές, σκέψεις και καταστάσεις που βιώνει καθημερινά και αποφεύγει να τους δώσει εμφατική απεικόνιση στη ζωή του! Θα μου πείτε είναι σημαντικό αυτό; Μάλλον ναι θα σας απαντήσω, βλέποντας την αμηχανία της Ισμήνης όταν γδύνεται ο παντρεμένος γκόμενος της για να κάνουν έρωτα στον καναπέ με όλες τις κινήσεις να παρουσιάζονται με την ειλικρίνεια της αμεσότητας και του αυθορμητισμού που όλοι έχουμε βιώσει! Σε αυτή τη σκηνή συντελείται η πρώτη απεικόνιση της ταινίας απέναντι στη σεξουαλική ζωή των ζευγαριών σήμερα, που ενοχικά βιώνουν τον έρωτα με τρόπο αμήχανο και συμπλεγματικό!

Καθόλου τυχαία η σκηνοθέτης δεν υποβάλλει το πρωταγωνιστικό ζευγάρι σε μια ανάλογη σκηνή, μυθοποιώντας και εξιδανικεύοντας το ρομαντικό υπόβαθρο που τους έφερε κοντά! Κάπου εκεί η Ιωακειμίδη δίνει τα διαπιστευτήρια της, δίνοντας όλο το χώρο στους ηθοποιούς κυριολεκτικά να ακροβατήσουν πάνω στο ρόλο τους, δίνοντας μια αληθοφάνεια τόσο απροκάλυπτη! Μόνο να δει κανεις πώς ο Χάρης απευθύνεται στην Ισμήνη όταν εκείνη του λέει ότι φοβάται τα πάντα, αρκεί για να ανάγει τις λεπτομέρειες της ταινίας ως αιτίες για συζήτηση και αναζήτηση στο τι είναι το κάθετι για τον καθένα μας. Η σκιαγράφηση των χαρακτήρων και η απεικόνιση τους με την επιλογή όλων αυτών των ηθοποιών, καταφέρνουν να περάσουν στο θεατή το πόσο μα πόσο δύσκολες είναι οι σχέσεις σήμερα όταν οι παρεμβολές της τεχνολογικής επικοινωνίας (κινητό τηλέφωνο, internet) νομίζουμε πως μας φέρνουν πιο κοντά.

Η Ισμήνη και ο Χάρης έρχονται κοντά ο ένας στον άλλον με τον παραδοσιακό τρόπο της αναζήτησης και του φλερτ, που απορρίπτει τα σύγχρονα μέσα επικοινωνίας που «μας φέρνουν πιο κοντά» και τους γνωστούς/φίλους που «θα μιλήσουν για να μάθουν τί νιώθει η άλλη πλευρά μήπως φάμε χυλόπιτα». Είναι κάτι παραπάνω από μια υπενθύμιση για το τί πραγματικά είναι οι σχέσεις και πως προκύπτει το ερωτικό στοιχείο στην επαφή δύο ανθρώπων. Οσο κι αν οι περισσότεροι γελάσαμε με το γεγονός ότι στην ταινία τα ετερώνυμα έλκονται, βαθιά μέσα μας ξέρουμε ότι ο ένας βρήκε στον άλλον ό,τι ακριβώς βρίσκουν οι περισσότεροι στις σχέσεις τους σήμερα: Κάποιον να τους κάνει να μη νιώθει μόνος!

Αυτή θαρρώ πως είναι και η μοναδικότητα της ταινίας, μιας και καταπιάνεται με τις σχέσεις μάνα – κόρης, συζύγων και κυρίως ζευγαριών παντρεμένων και μη! Συγκλονιστική στιγμή είναι όταν η Ισμήνη έρχεται ενώπιων της επίθεσης της μάνας του παιδιού που φροντίζει να παίρνει από το σχολείο και διαβάζει καθημερινά! Κάπου εκεί η Ιωακειμίδου αναδεικνύει την ματαιότητα των γονιών σήμερα να δώσουν «τα πάντα» στα παιδιά τους εκτός από αφοσίωση, ζεστασιά και προπάντων προσοχή και έγνοια που θα αποφέρει δέσιμο και αγάπη!

Ο Μάκης Παπαδημητρίου και η Βάσω Καβαλιεράτου παρουσιάζουν το Χάρη και την Ισμήνη με έντονο χιούμορ και αστείες καταστάσεις που δεν προκύπτουν από τη χυδαιότητα και την υβρεολογία που μας έχει συνηθίσει η ελληνική σύγχρονη γραφή του ελληνικού κινηματογράφου! Καταφέρνουν να μην περάσουν κανένα μήνυμα ακόμα και όταν στο κλείσιμο της ταινίας το happy end δεν έχει εικόνα, παρά μόνο ήχο και όνειρα! Οπως ακριβώς και όλες οι σχέσεις που μας υπόσχονται μόνο ένα μέλλον με όνειρα….

Την Τρίτη 16 Νοεμβρίου στο Six Dogs έγινε και το party για την ταινία με καλεσμένους τους Ηλία Φραγκούλη, Φοίβο Δεληβοριά, Ρένα Μόρφη, Monsieur Minimal, Burger Project, Μαριέττα Φαφούτη, Leon, Jef Maarawi. Την παράσταση έκλεψαν οι Burger Project στο κλείσιμο της βραδιάς ξεσηκώνοντας τον κόσμο, έχοντας στη σκηνή το Φοίβο Δεληβοριά, τη Ρένα Μόρφη και τη Μαριέττα Φαφούτη!

Μην χάσετε την ευκαιρία να δείτε αυτήν την ταινία με παρέα και σίγουρα θα έχετε πολλά σημεία της να συζητήσετε μετά! Κι αν μπείτε σε αυτή τη διαδικασία θα ξεδιπλωθούν προσωπικές αλήθειες που ισως σας οδηγήσουν μακριά από ο,τιδήποτε περιβάλλει και πνίγει τον χαμένο αυθορμητισμό σας,που έκανε το Χάρη να είναι αυτός που είναι και την Ισμήνη πλάι του να επιθυμεί να γίνει ό,τι πραγματικά θέλει κι εκείνη να είναι! Ζήστε το ανάλογα και εσείς!

Λευτέρης Τσουρέας

Advertisements

About HarismaFilm

Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της Χριστίνας Ιωακειμίδη, με τους Μάκη Παπαδημητρίου, Βάσω Καβαλιεράτου...
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s